راهنمای کامل کیفیت آب برای قهوه — تجربهٔ عملی من

آب در قهوه

با دوستات به اشتراک بذار!

نوشته پدرام کشتکار

اگر بخواهیم قهوه‌ای عالی و ثابت داشته باشیم، کیفیت آب نقطهٔ شروع است. در این مقاله، بر اساس SCA Water Quality Handbook و تجربهٔ شخصی خودم، قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهم که چگونه آب درست کنیم، پروفایل‌های مختلف را تنظیم کنیم و سیستم را عملی و پایدار پیاده‌سازی کنیم.

مرحلهٔ اول: اندازه‌گیری اولیهٔ آب

قبل از هر کاری، باید آب ورودی را خوب بشناسیم. یعنی:

سختی کل (Total Hardness): مقدار یون‌های کلسیم و منیزیم که در آب وجود دارد. این یون‌ها روی طعم، اسیدیته و ایجاد رسوب در تجهیزات تأثیر دارند.

قلیائیت (Alkalinity): توانایی آب در خنثی کردن اسید. این معیار روی کنترل pH و تعادل طعم قهوه مهم است.

image 9

pH و هدایت الکتریکی / TDS: pH نشان‌دهندهٔ میزان اسیدی یا بازی بودن آب است و TDS مقدار کل مواد محلول را مشخص می‌کند. هر دو باید با متر دقیق اندازه‌گیری شوند.

بهتر است در طول یک ماه، در ساعات و روزهای مختلف نمونه‌برداری کنید تا نوسانات روزانه یا فصلی را ببینید. چرا؟ چون اگر آب شهری از منابع مختلف تغذیه شود، ترکیب آن تغییر می‌کند و اگر از آن بی‌خبر باشیم، کیفیت قهوه متغیر خواهد شد.

مرحلهٔ دوم: تعیین هدف پروفایل آب

وقتی آب ورودی را شناختیم، باید بدانیم چه آب ایده‌آلی می‌خواهیم. SCA محدودهٔ پیشنهادی را این‌طور توصیه کرده:

  • سختی کل: حدود 50–110 ppm
  • قلیائیت: حدود 40–75 ppm
  • pH: بین 6 تا 8

یک نکتهٔ مهم: سختی کل معمولاً باید بیشتر از قلیائیت باشد تا تعادل طعم حفظ شود.

image 10

پروفایل‌های عملی

  • عمومی (کافه/روستری): سختی 70–100 ppm، قلیائیت 40–60 ppm، pH 6.5–7.5 — ترکیبی مناسب برای اسپرسو و دمی.
  • اسپرسو حرفه‌ای: سختی 80–120 ppm، قلیائیت 50–90 ppm — برای استخراج دقیق، بادی متعادل و کنترل اسیدیته.
  • فیلتِر / Pour-over: سختی 40–80 ppm، قلیائیت 40–55 ppm — آب نرم‌تر باعث می‌شود اسیدیته روشن و طعم‌های میوه‌ای بهتر جلوه کنند.

*امروزه بسیار در مسابقات جهانی دیده می‌شود که بسته به شرایط گجت و قهوه، قلیائیت 0 ppm در نظر گرفته می‌شود.

مرحلهٔ سوم: انتخاب روش تصفیه

سه روش عملی برای کنترل کیفیت آب وجود دارد:

  1. مخلوط‌سازی آب‌ها (Mixing): وقتی دو منبع آب با سختی و قلیائیت متفاوت دارید، با نسبت درست مخلوط می‌کنید تا به هدف برسید. ساده و کم‌هزینه است.
  2. اسمز معکوس (RO) + ریمینرالیزاسیون: آب تقریباً خالص می‌شود و سپس با افزودن نمک‌های هدف‌دار (CaCl₂, MgSO₄, NaHCO₃) ترکیب دقیق ساخته می‌شود. کنترل کامل روی ترکیب و مناسب برای هر نوع قهوه است.
  3. کارتریج‌های تخصصی (Decarbonizer / Softener / Mixed bed): برای کاهش قلیائیت یا سختی به‌کار می‌روند و می‌توان آن‌ها را با سایر روش‌ها ترکیب کرد.

راهنمای انتخاب من

  • آب ورودی با قلیائیت بالا → Decarbonizer یا RO + Decarbonizer.
  • می‌خواهم دقیق باشم و یون‌های اضافی حذف شوند → RO + ریمینرالیزاسیون.

مرحلهٔ چهارم: ساخت آب با افزودن نمک‌ها

هدف نمونه برای ۱ لیتر آب RO:

  • سختی کل ≈ 100 ppm (تقسیم: Ca ≈ 70 ppm، Mg ≈ 30 ppm)
  • قلیائیت ≈ 50 ppm به صورت CaCO₃

مواد و مقادیر

  • CaCl₂·2H₂O: 0.103 گرم
  • MgSO₄·7H₂O: 0.074 گرم
  • NaHCO₃: 0.084 گرم

*استفاده از کلسیم کلرید یا کلسیم سولفات بستگی به پروفایل طعمی و قهوهٔ شما دارد.

*استفاده از منیزیم سولفات یا منیزیم کلرید بستگی به پروفایل طعمی و قهوهٔ شما دارد.

روش اجرا

  1. آب مقطر را در ظرف مناسب بریزید.
  2. نمک‌ها را با ترازوی دقیق وزن کنید.
  3. ابتدا NaHCO₃ را حل کنید، سپس CaCl₂ و MgSO₄ را اضافه کنید.
  4. با EC/TDS متر و کیت سختی/قلیائیت اندازه‌گیری و در صورت نیاز اصلاح کنید.
  5. نتایج را ثبت کنید (تاریخ، دما، نتایج آنالیز).

نکته: فرم شیمیایی نمک‌ها روی وزن لازم تأثیر دارد؛ همیشه پس از افزودن، دوباره آنالیز انجام دهید.

*به یاد داشته باشید مقایسهٔ آب‌های دست‌ساز برای یک قهوه در کاپینگ، راحت‌ترین روش ارزیابی است.

مرحلهٔ پنجم: پیاده‌سازی سیستم فیزیکی

قطعات اصلی

  1. فیلتر رسوبی 5µm
  2. فیلتر کربن فعال
  3. نرم‌کننده (اختیاری)
  4. پمپ تقویتی
  5. تانک ذخیرهٔ RO
  6. واحد ریمینرالیزاسیون (کارتریج یا پمپ دوزینگ)
  7. مانیتور EC/TDS و pH
  8. شیرهای بای‌پس
  9. لوله‌ها و اتصالات بهداشتی

روش کار

Continuous / In-line: آب مستقیم به دستگاه‌ها می‌رود؛ مناسب محیط‌های پرترافیک.

Batch / Off-line: ذخیره و توزیع آب؛ مناسب تست و کنترل کیفیت، نیازمند تانک بزرگ‌تر.

نکات نصب

  • مسیر آب باید دسترسی آسان برای نمونه‌برداری داشته باشد.
  • ممبران RO نسبت به کلر حساس است؛ فیلتر کربن قبل از آن ضروری است.

مرحلهٔ ششم: پایش و نگهداری

  • روزانه: چک EC/TDS، فشارها، سطح تانک.
  • هفتگی: اندازه‌گیری سختی و قلیائیت.
  • ماهانه: تعویض فیلترهای رسوب و کربن.

ثبت لاگ: هر تغییر یا تعمیر ثبت شود.

نکات مهم و هشدارها

  • قلیائیت کمتر از 40 ppm خطر خورندگی ایجاد می‌کند.
  • استفاده از اسید برای کاهش قلیائیت باید با تجهیزات ایمنی انجام شود.
  • برای اسپرسو، ابتدا آزمایش‌ها را در سیستم ارزان‌تر انجام دهید تا از آسیب به دستگاه‌ها جلوگیری شود.

چک‌لیست عملی برای کافه/روستری

  1. خرید EC/TDS متر و کیت سختی/قلیائیت.
  2. اندازه‌گیری آب و تعیین پروفایل هدف.
  3. نصب پیش‌فیلتراسیون → RO → تانک ذخیره → ریمینرالیزاسیون.
  4. فعال کردن مانیتورینگ و نمونه‌برداری هفتگی.
  5. آنالیز و کاپینگ داخلی برای تأیید پروفایل.

*آب ورودی را بشناسید، هدف پروفایل مشخص کنید، از RO + ریمینرالیزاسیون برای دقت بالا استفاده کنید، بچ‌های کوچک آب بسازید و آنالیز کنید، و سیستم را با سنسور و نمونه‌برداری مداوم پایش کنید. این روش باعث می‌شود همیشه آب با کیفیت ثابت برای قهوه داشته باشید.

تجربهٔ طعم واقعی با آب درست در قهوه موآ

در قهوه موآ، باور ما این است که کیفیت یک فنجان فقط از دانه‌های اسپشیالیتی شروع نمی‌شود؛ بلکه از آبی آغاز می‌شود که آن دانه را همراهی می‌کند. ما در فرآیند رست، کاپینگ و تهیهٔ نوشیدنی‌های روزانهٔ خود، از آب کنترل‌شده و پایدار استفاده می‌کنیم تا طعم واقعی هر قهوه با وفاداری کامل آشکار شود. اگر شما هم می‌خواهید تجربه‌ای حرفه‌ای و تکرارپذیر در خانه داشته باشید، پیشنهاد می‌کنیم قهوه اسپشیالیتی موآ را امتحان کنید و با تنظیم درست آب، طعم‌هایی را کشف کنید که شاید هیچ‌وقت فرصت بروز پیدا نکرده‌اند، جایی که دقت علمی و لذت حسی در یک فنجان جمع می‌شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

تلفن همراه

سایر مطالب